Google+ Followers

maandag 24 december 2012

schijnheilig

vanaf de piek
schijnheilig licht
over groene stekelige takken

de monnik van gelijke kappen
die anderen van zondes beticht
de veroordeling maakt me  ziek

de woorden van vrede
als hellevuur
al het zoet besprenkelt met zuur
het meeste niet te vreten

voordat de haan drie keer kraait
overal nutteloos haat gezaaid
de meeste te bang
om  te breken
de beangstigende preken
te vast in hun hoofd

hij roept
zij volgen
verbolgen
bekijk ik mijn eigen kaart

Urbi et Orbi
staan niet op mijn menu

maandag 17 december 2012

De wereld

Is al een ouder lied, maar nog steeds waar. geschreven voor mijn dochters Ilse en Rimke in een wereld zoals ik het zag, en nog steeds zie.



De Wereld

Zon sijpelt langs de wolken           
Een prachtige dag                     
Ik zie buien in je ogen               
Terwijl je flauwtjes lacht           
De wereld heeft je pijn gedaan  
Ik plak een pleister op je ziel       
Fluister woordjes in je oor          
Terwijl ik bij je kniel                   

Refrein
De wereld is soms hard           
Voor mensen zoals jij             
Kun je het niet aan                  
Kom dan maar bij mij             
Dan ben je vrij                              
Voor even vrij                

Wil je wel beschermen,
Je bent al bijna vrouw
Maar zo breekbaar klein
Dat ik het haast vergeten zou
Ik stroom door jou aderen
Bloedbanen verward
Liefde zonder voorwaarde
Pomp ik in je  hart

Refrein

Als je later groter bent
Zul je anders kijken
Je wolken trekken weg
Seizoenen verstrijken
We omhelzen elkaar
Jou handen op mijn rug
Delen wat is geweest
In de tijd terug

Refrein 

Tekst en Muziek Marco van der Bij 2008

woensdag 12 december 2012

Het geweten

Het geweten

Waar schimmig licht
verdwaalt in dikke mist
de muffe geur van putten
de waarheid laat braken
dat is de plek
waar het zich bevind

in cirkels
doolt het rond
door geheime gangen
langs webben van ragfijne leugens
geen enkel lek
alles potdicht

maar eens
zullen muren scheuren
verzet zwart zich fel tegen kleuren
slaat warmte gaten in het schild

langzaam sijpelt het eruit

iedereen ademt immers
liever frisse lucht