Google+ Followers

dinsdag 3 december 2013

Barst

Barst

Onder de gebarsten bast
vloeit een sterke stroom
vrij leven
achteloos
naar de nog groen klimmende kruin

kale takken tikken
schrapen een scherp
irritant geluid
geen schuilplaats meer
lang verborgen zinnen
moeten eruit

er bestaat geen steun
van een stevige stam
zonder littekens
uit het verleden

vrijdag 15 november 2013

Wedstrijd

Ik had de eer om in de jury te zitten van de dichtwedstrijd van het Nederlands Dichterspodium in Werkendam. Een mooi initiatief van Marcel Vaandrager, er waren vele mooie gedichten ingeschreven. Het volgende gedicht van Ruben Brugnera maakte bij mij (en de andere juryleden) heel veel indruk. WAUW!  Voor mij de terechte winnaar, PRACHTIG!

Engel


Met je vinger in de lucht
beroer je Andromeda.


Een kwartmiljoen lichtjaren omgorden
donker en zwaar
mijn hand naast de jouwe.


Achter een cyclopenoog en
in de vlakte tussen drie heuvels
vervleest je hemelse zending:


Jouw stralend lichaam tegen het mijne
echoot tot in mijn duistere krochten.
Jij tongt een taal die ik versta.


Zie de stalen ketens, mijn
erfstukken! Ik heb ze afgelegd,
net als mijn kleren.


Voel mijn stramme klauwen,
te week gelegd in clementie,
ze laven zich dankbaar aan je overvloed.


Laat ons nu de overwinning vieren,
in het licht van de zon
dat lonkt door je stralenkrans.

Ruben Brugnera


woensdag 6 november 2013

Klooster

Stadsgedicht 13

Klooster

Gregoriaanse klanken
hangen lang in donkere gangen
valse vlammen werpen
silhouetten van armoede
over muffe muren
rang en orde
grijpen
dwars door de dunne tijd

hedendaagse epische epistels
zijn steevast
langdradig luchtledig
vergrijsde breinen grijnzen
sukkelend in slaap
onrust ontwaakt
ongeloof gewekt
nog steeds dragen
zwakken de zwaarste kruizen

iedereen wijst
niemand durft
een gebed zonder end
korte metten maken
blijft
monnikenwerk

Marco van der Bij, 22-10-2013

donderdag 3 oktober 2013

Moederskind

1 oktober werd mijn moeder 65 jaar jong, deze is dus voor haar

Moederskind

Ze noemde me
moederskind
als ik me verstopte
achter je lang geruite rokken
als ik
tranen stortend
tegen je warme boezem kroop

als mijn overvolle ogen
de wereld niet meer konden volgen
leidde je me
langs de hongerige horde
die je bevocht
omdat ze dachten
dat ze beter dan jij
wisten
wie ik was
en ben

vrijgevochten
eeuwig kind
nog steeds beschermd
door jouw warme armen

vrijdag 6 september 2013

Zuiver



Zuiver

alsjeblieft
geen felle lampen
gun me
luttele lange seconden
lui licht
en ik ben weg

in schemer schermen
met naakte waarheden
verdrinken in heilige tranen
vechten met gewetensvragen
zeulen met met mijn ziel
ik speel

open kaart

Marco van der Bij

zondag 25 augustus 2013

Marco



Muziek

Stilte infiltreert
als schimmig gif
in grimmige holtes

de bodem nu wel
zo'n beetje bereikt
halfvol
halfleeg
in principe gelijk
antwoorden
op niet gestelde vragen
veroorzaken onvoorstelbare zwarte gaten
overstromen haast onoverkomelijk

in de vrijgekomen ruimtes
galmen nieuwe zangklanken
de leegte eist muziek

Marco van der Bij, juli 2013

zaterdag 10 augustus 2013

lachen

Lachen

Het duizelt en suist
schijnbaar met speels gemak
in sneltreinvaart manoeuvreren
probleemloos schakelen
op plenty plaatsen tegelijk

automatismen vervalsen
sociale vaardigheden
het mens zijn
eerst beslopen
dan vermoord

pas als de wereld
schokkend en stotterend
tot stilstand komt
zie je
de betoverende beweging
van lichtroze lippen

ze lacht

Marco van der Bij, 10-08-2013

zaterdag 3 augustus 2013

vechtvlees

Vechtvlees

Is dit dan
echt de allerlaatste
oneindige blik die ik van je vang?
de speelse schaterlach
lijkt al eeuwen geleden

verboden vruchten
vroeger allemaal geplukt
kilo's vet en vechtvlees
weggevreten
potjes levenslust
al lang over de datum

wat rest zijn rare blauwroze pillen
en een beker boordevol
geleiachtig gif

straks ga ik weer naar huis
en vind jij je vrijheid
bij je vader

Marco van der Bij, 30-07-2013

dinsdag 2 juli 2013

Ziener

Ziener

Kleurklanken
vloeien in elkaar
schreeuwende tonen trekken
je hard bij de hand
voeren je terug naar eeuwen
van kastelen
waar zieners
ongehoord
van kantelen werden gegooid
ketters werden kermend gekerkerd
heksen vloekend verbrand
totdat de aarde besloot
zich huilend in duister te verschuilen

op het podium
vecht een heldere harp
harmonieus het licht terug
langzaam trillen
lang gesloten ogen open

en nu maar hopen
dat uitgesproken woorden
de gevoelige snaren
niet zullen breken

Marco van der Bij, 30-6-2013

zondag 23 juni 2013

Vandaag studeert Yvonne van der Bij samen met haar collega's af aan het Essence College in Bodegraven. Ben super trots op haar, dit gedicht is voor jou 'von

Herkennen

Ik heb je
soms zwaar bevochten
zag zulke zachte
helgroene ogen
eerst nog schoorvoetend
over grenzen scannend
struikelend over fluisterende woorden
die diep wortelend
weigerden boven te komen

vrijheid ruikt razend
rood haar
lokt vragen uit
hoog bevlogen bomen
plant plotseling bossen vol dromen
op plaatsen
die je eerder
niet had herkend

ik ben daar
al zo vaak weggerend
stribbel niet
meer tegen

Marco van der Bij, 13-6-2013

vrijdag 21 juni 2013

Vandaag voorgedragen bij AIC, symposium over autisme



Ongeschikt?

Slechts oppervlakkig
van de buitenkant
beoordeeld
ongeschikt

ze doen
alsof je achterlijk bent
stempel op je voorhoofd
en opzouten

je jong gemerkte gezicht
fronst

onmerkbaar
borrelen binnen duizenden idee├źn
de mogelijkheden op vele vlakken
onbegrensd
maar niet in dit benauwde hokje
dat anderen ongevraagd
om je heen hebben gezet

en dan vinden ze het gek
dat je nooit rent
ze zien niet
dat je de nieuwste
zevenmijlslaarzen draagt
en al vele lichtjaren voorsprong hebt

Marco van der Bij, 30-05-2013

zondag 16 juni 2013

BruusQ

Mja

ik schrijf ook muziek en teksten voor de band BruusQ, zaterdag meegedaan aan het Nederlands kampioenschap straatmuzikanten, en........gewonnen!

http://www.gelderlander.nl/regio/betuwe/bruusq-kampioen-straatmuzikanten-in-elst-1.3870510

echt een te gekke dag, met een te gekke ontknoping

donderdag 6 juni 2013

woerdense courant



Stadsgedicht 6

Woerdense Courant

Losse zinnen
glibberen
op gladde ondergronden
door herkenbare kaders
omgevormd
naar een strak gelid

geen prop
om wikwegende woorden
te smoren
op deze kreukbare vlakte
hebben striemende stralen
nog altijd
vrij spel

misschien
geen makkelijke plaats
om je even te verschuilen
voor de soms zo zalige zon
maar de perfecte plek
om tussen de regels door
bedrukt
te twijfelen

Marco van der Bij, 29-5-2013