Google+ Followers

woensdag 24 april 2013

Kroongetuige

Derde stadsgedicht


Kroongetuige

Velen laten hier hun vrolijkste gezicht zien
als een logge modderstroom
strompelen door smalle paden
waar marktkramen
amper het gewicht kunnen dragen
van uitgestalde koopwaar
en prulletjes

het gulden tijdperk loopt op zijn end
de crisis onverstoorbaar
op de koude kermis
rolt geld haast onhoorbaar
kroegen maken grote mannen
tot knulletjes

in het feestgedruis
cijfert een ieder zichzelf
weg
slechts
vandaag in staat
rood, wit en blauw
te mengen tot helder oranje

ik zou zo graag
kroongetuige zijn
van een echte verandering

Marco van der Bij 13-4-2013

donderdag 18 april 2013

papa

Papa

Met een magisch diep donkerbruine blik
vragen
of ik kan toveren

daarna snel smalle armen
om mijn te brede middel
handen halverwege mijn rug

kort daarna een knotje
onder mijn kinnebak frommelen
zachtjes schuren met je haar
schommelen met je hoofd
dan kloppende kleine vingers
heen en weer
op en neer

ik weet het al
nog heel even wachten
en dan volgt de grote truc
heel veel kleine kusjes
en natuurlijk de vraag

hoe kan ik dan nog weigeren
om het haast onmogelijke
waar te maken?

Marco van der Bij, 18-4-2013

woensdag 17 april 2013

Stadsgedicht 2

Stadsgedicht 2

Babylon

Buiten
blazen ze
hoog van de toren
vechtend om voorrang
en domme dingen
die misschien niet eens bestaan
onleesbare  lippen
blaten over verwarrende randzaken
de klagende schapen
heel even mak

binnen
neem ik
vanuit de verste hoeken
van mijn herinnering
haastig hoge hordes
langs snerpend snoeihard
dwars door zalig zoet zacht
tot aan de doffe klanken
van krachtig metaal

ik was al eerder in deze zaal
waar verjaarde snaren
spannende nieuwe verhalen spinnen
mensen
met mensen verbinden

in Babylon spreekt iedereen nog steeds
de oeroude taal

Marco van der Bij

dinsdag 9 april 2013

Dorpsgek

Dorpsgek

Geen geel!

gifgroen moet je nemen
op plaatsen waar flets rood
zou volstaan
de purperreiger toont
toch ook geen paars
en ook de goudkarper heeft
nog steeds zijn eigenwaarde

wat als
ik morgen
waanzinnig mooie schoenen koop
die mij niet kunnen dragen
ik gewichtige gewaden omsla
om aan jouw achterlijke aandacht
achteloos te kunnen doorstaan

is het dan heel erg
als ik echt de dorpsgek ben
slechts op zoek naar zichzelf?