Google+ Followers

donderdag 23 mei 2013

Veilige Haven



Stadsgedicht 5

Veilige haven

Buitengaats
zijn ze tegendraads
de gore wind
brengt torenhoge golven tot aan lippen
laat magen draaien totdat alles kolkt
te trots
worden darmen over bakboord gekotst
kompas kapot
op gevoel terug

binnen in de singel
bewegen eenden als eeuwen geleden
tussen dobberende bootjes
schreeuwen meeuwen
zoekend naar voedsel
daar waar water spiegelt
en zacht tegen de kale kade klotst

in de veilige haven
vergeet men soms te varen
kabbelen levens
nutteloos hulpeloos
voorbij

Marco van der Bij, 27-04-2013

maandag 13 mei 2013

Onnavolgbaar



Onnavolgbaar

Duizenden diamantjes schitteren
een twinkeling over je toppen
vandaag geen schuimende koppen
maar een gladgestreken gezicht
dat velen aanmoedigt
om hun geliefde
een eerste frutselkus te ontfutselen

straks zal zelfs de zon zich in je onderdompelen
verrijkt zijn goud
even de prachtige kleuren van je gewaad
pleng je zoute tranen in verzande verhalen
om je sterker
en ongrijpbaar te maken

als azuurblauw vluchtig voeten ontmoet
doorziet iedereen pas je oneindig dreigende deining
maar niemand begrijpt precies wat
er in jouw ondoordringbare dieptes speelt

eeuwige ruis sloopt plots de fata morgana's
en andere kromme zaken
die volgens jou geen recht hebben
om hier ook maar één seconde
langer te bestaan

er zal waarschijnlijk nooit iets veranderen
in de machtige manier
waarop jij
geeft en neemt

Marco van der Bij, 10-5-2013

zaterdag 11 mei 2013

Twee minuten



Van de mensen van het 4 en mei comité kwam het verzoek om een stadsgedicht te schrijven en tijdens het 4 mei concert voor te dragen, dit is het geworden.


Stadsgedicht 4

Twee minuten

De trompet schreeuwt het uit
tromgeroffel imiteert mitrailleur geluid

dood
stil
twee minuten

waar we
stug staren naar de starre grond
die hun lichamen vredig bewaart
wegdromen
omhoog
waar legers wolken
zich zielsgraag terugtrekken

gisteren nog vochten ze hier
om kleur, geloof en macht
gebruikten ze terreur, roof en kracht
misbruikten ze kennis
om altijd wel ergens
bommen te laten barsten
ik vraag me af.........

doodse stilte
twee minuten maar

kerkklokken luiden verlossend
het antwoord
omdat
“opdat we nooit mogen vergeten”
nog steeds
om  gelijkheid, vrijheid en respect
zou moeten gaan

Marco van der Bij, 22-04-2013