Google+ Followers

maandag 16 november 2015

Parijs

Ook dit zinloos
vergoten bloed
duwt weer wiggen
in onze harten
laat mijn vrienden
woorden roepen
die ik weiger
te verstaan
we richten
haast slaafs
pijlen op de zwaksten
prediken
oog om oog
berechten blind per groep
stuk voor stuk
zonder uitzondering
of proces
ik zie alleen nog water
proef alleen nog
mijn eigen zout
pak mijn pen
als wapen
en verdedig alleen
liefde
tot mijn laatste zucht
Marco van der Bij, 14-11-2015

donderdag 29 oktober 2015

Bondage

De bonte verzameling verhalen
vastgelijmd
inlevingsvermogen aangelijnd
alsof je een avontuur bestelt
van een beknopte menukaart

onvoorwaardelijk nooit echt
uitgezocht
de ruzies die ik niet uitvocht
beknellen mijn luchtpijp
voelen als een bondage
waar je niet om hebt gevraagd
liefdevol om je polsen gevlochten
vol valse beloften
die je vloekend
probeert te weerstaan

zachtjes trilt de lucht na
wanneer de maan eindelijk
mijn klaagzang verstaat
en vele generaties
luidkeels passeren
is zelfs de bundel
uit de halflege zaklamp
nu te fel


mijn donkerste kanten
vind ik soms
stiekem
het allermooist

maandag 12 oktober 2015

Oorlog

Oorlog

Mijn eigen volk bestaat
voor mij al lang niet meer
vol van schaamte 
zou ik het liefste
willen vluchten


in deze wereld die dagelijks
het bloed van haar wangen wast
waarin zeeën en rivieren
alleen nog rood dreigen
te stromen
brengen bivakmutsen
in driedelig zwart
ongevraagd
de oorlog tot aan mijn voordeur
bombarderen ze
vers geboren kinderdromen
tot puin
gaan ze ver over grenzen
slaan ze
onder valse voorwendselen
alle hoop dood

met natte ogen
vraag ik mezelf af
welk belangrijk gesprek
ik dan miste
en waar en wanneer jij de waarde
van het mens zijn
vergat
Marco van der Bij, 10-10-2014

woensdag 16 september 2015

Vluchteling (Stadsgedicht 28)

Vluchteling  (Stadsgedicht 28)

We rukken alles uit zijn verband
kopiëren uitvergrote woorden
klinken onmenselijk
denken in termen
van verdeel en heers
wie was de idioot
die met deze waanzin begon

we kijken vluchtig
beoordelen luchtig de buitenkant
waar diep van binnen
de man met de zeis woont
die dagelijks
zijn harteloze daden
in hun hoofden herhaalt

we willen geloven
dat ze ons beroven
maar daken werden weggevaagd
muren plat gegooid
de vrijheid
volledig verwoest
waar huist de mens
die deze domheid stopt

ik ben gelukkig
slechts één van velen
van delen
ging nog nooit iemand dood

Marco van der Bij, 07-09-2015

donderdag 18 juni 2015

Selah Sue

Pinkpop was geweldig, vooral het optreden van Selah Sue maakte grote indruk, eigenlijk zou het woord "wauw" genoeg moeten zijn, maar ik kon het toch niet laten.....
Selah Sue
Ze kraakt me met haar lichaamstaal
fileert me
met haar stem
in deze hitte
kan ik mijn kippenvel 
niet bedwingen
verdrinken gezongen zinnen 
in mijn ritmische snikken
terwijl het vocht lang mijn neus druipt
totdat ik struikel
over mijn tong
de toverwoorden
“ik weet dat we gebroken stukken zijn”
breken ook mijn broer
verscholen
achter donker glas
tussen lijnen 
van hemels gezang
komt opgeslagen chaos
in bloeddoorlopen ogen
eindelijk in het gedrang
zij wiegt zachtjes 
met haar heupen
hij veegt zijn gezicht leeg
ik pink mijn eigen oorlog weg
hou hem
liefkozend vast
Marco van der Bij, 17-06-2015

dinsdag 28 april 2015

Klankschaal

Klankschaal (essence 27)

Deze klankschaal
heb ik dapper
leeg moeten drinken
op deze frequentie
dieper gedoken
dan verwacht

in de kamers
van mijn hart
beland
waar toch
politiek wordt bedreven
het zeker weten
tegen mijn bloedbaan
in gejaagd

de stroming transponeert me
naar een vorig leven
terug naar stukken
die ik het meeste vrees
en allang had vermoord

het meerstemmig engelengezang
produceert
zonder medeleven
drammend
een macaber slotakkoord

in blinde paniek hap ik
naar spaarzame lucht
beseffend dat  ik zojuist woest
de liefde heb bedreven
met de dood


Marco van der Bij, 24-04-2015

zondag 29 maart 2015

Friesland

Voor mij opa Riemer
Friesland

In absolute windstilte
kwamen we aan
het dunne haar boven
de grote oren
en  woest witte bakkebaarden
stond alle kanten op

met grote kolenschoppen
duwde hij zichzelf van de bedrand
strompelde naar de wankelstoel
stommelde wat over kaas keren
en de dakpannenfabriek

onderweg rustten
de vergeelde vingers kort
op mijn schouders
schuurde de stoppelbaard vluchtig
over mijn kruin
hij keek, knikte
slurpte wat lauwe koffie
het meeste vanaf een schoteltje

de raspende tabakstem
maakte flauwe grapjes
mijn broers lachten hees
ik besloot
om als oudste niet te huilen

vlak voor de storm
vertrokken we
huiswaarts
en konden nooit meer
terug


Marco van der Bij, 27-03-2015

zondag 1 maart 2015

Opa

Opa

Opa

Spekbokkum en kuit sputterden
in de oude ovale vispan
de schuur
waar wild bestierf
gevuld met zure lucht
van herbruikte roomboter
de groene deur op een kier
ik bestormde de hemel
jij schonk een glimlach

de versleten hoekbank verhulde zich
in mistflarden
van zware shag
op zondag rinkelde bierflessen
was ruiten troef
lagen alle kaarten open op tafel
ik zocht de kleur van je stem
jij antwoordde rood

bibberende handen
morste mokken koffie met te veel melk
over het vergeelde tafelkleed
het protesterende lichaam
onderuit gezakt in de kale rieten stoel
half luisterend naar een grammofoonplaat
die Weense walsen
onder gevloekte verhalen van oorlog kraste
ik vroeg schuchter naar vrede
jij verzweeg

vaker en vaker
vraag ik me af
waarom
ik je niet verstond


Marco van der Bij, 28-02-2015

donderdag 5 februari 2015

Water

Water (essence 18)

Heb de bodemloze flessenpost
een reddingsboei
toegeworpen
een vorm van stil verzet
aan de andere kant
van het koord geknoopt

heb afgebrande schepen
tegen stromen in
bewogen
de parfum van  routes
verbogen
het einddoel verborgen
in dikke mist

brandend verlangen
schommelt op golven
de snikken
half stikkend 
ingeslikt

pootje baden
misschien
maar kopje onder
voor nu
nog even niet

Marco van der Bij 04-02-2015

vrijdag 9 januari 2015

Van vlaggen en zo

normaal zou ik niet zo snel een liedtekst plaatsen, maar toch....


Van vlaggen en zo

Onze vooruitgang is niet te stoppen
prop honderd bejaarden in een opgeknapt krot
als mensen niet betalen, laat je ze verrotten
de regering, jij en ik, we spelen voor God

refrein
Maar.....
Ergens moet er toch nog liefde zijn
of is het allemaal op
Ergens moet er nog wat liefde zijn

verschrikkelijke beelden van afgehakte koppen
duizend en één lijken gestapeld in een open ondiep graf
jongens van 14 die ze wapens in hun handen proppen
meisjes van 10 naakt in bed met een vieze oude man

refrein

veel te veel praten maar niks zeggen
voorzichtig, zachtjes, anders maken ze je dood
terwijl verderop hele volksstammen vechten
om land, kleur, geloof, of om een korstje brood

refrein

Brug
onder de vleugels van grof geld
waar alleen vermogen telt
onder de vlag van hoe het hoort
wordt de waarheid steeds vermoord
onder het vaandel van een hoger doel
ik heb echt geen idee meer wat je bedoelt
Geen idee wat je bedoelt!
Geen idee wat je bedoelt!
Maar.....
Ergens moet er toch nog liefde zijn

Marco van der Bij, 01-11-2014