Google+ Followers

zondag 29 maart 2015

Friesland

Voor mij opa Riemer
Friesland

In absolute windstilte
kwamen we aan
het dunne haar boven
de grote oren
en  woest witte bakkebaarden
stond alle kanten op

met grote kolenschoppen
duwde hij zichzelf van de bedrand
strompelde naar de wankelstoel
stommelde wat over kaas keren
en de dakpannenfabriek

onderweg rustten
de vergeelde vingers kort
op mijn schouders
schuurde de stoppelbaard vluchtig
over mijn kruin
hij keek, knikte
slurpte wat lauwe koffie
het meeste vanaf een schoteltje

de raspende tabakstem
maakte flauwe grapjes
mijn broers lachten hees
ik besloot
om als oudste niet te huilen

vlak voor de storm
vertrokken we
huiswaarts
en konden nooit meer
terug


Marco van der Bij, 27-03-2015

zondag 1 maart 2015

Opa

Opa

Opa

Spekbokkum en kuit sputterden
in de oude ovale vispan
de schuur
waar wild bestierf
gevuld met zure lucht
van herbruikte roomboter
de groene deur op een kier
ik bestormde de hemel
jij schonk een glimlach

de versleten hoekbank verhulde zich
in mistflarden
van zware shag
op zondag rinkelde bierflessen
was ruiten troef
lagen alle kaarten open op tafel
ik zocht de kleur van je stem
jij antwoordde rood

bibberende handen
morste mokken koffie met te veel melk
over het vergeelde tafelkleed
het protesterende lichaam
onderuit gezakt in de kale rieten stoel
half luisterend naar een grammofoonplaat
die Weense walsen
onder gevloekte verhalen van oorlog kraste
ik vroeg schuchter naar vrede
jij verzweeg

vaker en vaker
vraag ik me af
waarom
ik je niet verstond


Marco van der Bij, 28-02-2015